Veranderingen aan het roer, elke verandering hoeft niet per definitie verbetering te zijn maar slechter hoeft het ook niet te worden.
Ruim 600 leden, KCN staat op de kaart. Op naar de volgende 600 en dat het net zo gezellig mag blijven zoals het nu is.
Ik ben nooit te beroerd om eens buiten de pot te pissen, soms eventjes hier aan mijn trekken komen en soms even daar. Zo was het ook een paar weekjes geleden, Danny Withaar had Bachmed en mij uitgenodigd om eens een visje bij hem in de buurt te vangen. Aangezien Bachmed ook een vrije relatie heeft was de keus snel gemaakt, hup naar Zwolle. Daar aangekomen was het meteen duidelijk dat zowel de jongere als de oudere vrouwen meteen klaar gaan liggen boven op de dijk van al dat woest aantrekkelijke Drents geweld. Het was dan wel een doos uit de tijd van de batavieren maar ze ging direct klaar liggen achter een baal stro. Zo verstandig als ik ben hielp ik de vrouw weer omhoog en vertelde haar troostend dat ik er wel begrip voor had dat ze net deed alsof ze viel tijdens het uitlaten van haar hondje.
Aangekomen op de stek was het meteen duidelijk, hier moest wel karper zwemmen. Snel de spullen opzetten en lekker wachten op de dingen die komen gaan. Naast ons zaten een stel Hongaren, elke generatie was wel vertegenwoordigd. De kinderen visten wat of speelden wat in de landerijen. Hum mamma had hele mooie ogen, ik was de enige van ons vieren die dat zag, Michel kon zijn ogen niet van die cellulituskont in dat witte nike broekje afhouden en Danny zat naar die bountyachtige uitsteeksels op borsthoogte te staren alsof hij water zag branden.. Bachmed, helemaal in zichzelf gekeerd kon alleen maar ''silence, I kill you'' mompelen en was de hele dag niet meer te bereiken, pas toen mamma kwam vragen om de dikke platte voor in de Hongaarse vissoep die hij had gevangen kwam er weer een beetje leven in hem en was die doelloze blik een beetje weg. Het is maar goed dat ik als rustig relativerend mens ertussen zat want anders was mamma niet aan soep koken toegekomen.
Na een dikke vette blank keerden we huiswaarts, de afspraak dat ze zeer binnenkort maar eens bij ons langs moesten komen was snel gemaakt en aankomend weekend is het zover. Als het net zo gezellig gaat worden als toen dan doe ik het ervoor.
Het is nu oktober, eens kijken wat deze maand ons brengt. Vorige maand hebben ze me weer behoorlijk te pakken gehad in het UMCG. Nu een maandje verder lijkt het erop dat er nog meer komen gaat maar dat zien we dan wel weer. Afgelopen maand kon ik daardoor niet veel dingen doen, ook vissen was niet echt aan mij besteed.
Heel af en toe kon ik heen gaan om mijn geluk te beproeven. Bijna elke keer als ik ga dan vang ik ook dus dat geeft je moed. Zo ook afgelopen weekend, Plop en Matthijs nodigden me uit om daar eens een hengeltje uit te werpen en ook daar kwam er vis aan de kant.
Gezelligheid, daar gaat het ook in grote lijnen om, is het niet leuk en gezellig dan is mijn lol er ook wel vanaf. Een pizza, broodje shoarma, een paar pilsjes en de rest komt vanzelf.
Het is nu tijd om het voor dit jaar nog even serieus aan te pakken, jaren is het me niet gelukt om die vissen te pakken waar ik al die tijd op loer. Nu, in oktober weet ik dat die druk weg is, ik heb ze op de foto en in mijn geheugen. De Special Baits hebben me niet in de steek gelaten, nog even en dan weet ik of er dit jaar nog meer verassingen van dit water komen. Ik ga nog wel even door dit jaar, ik ben nog niet verzadigd.